
Metoda Housing First
Najważniejsze informacje
Housing First to model rozwiązywania bezdomności oparty na założeniu, że mieszkanie jest podstawowym prawem człowieka, a nie nagrodą za zmianę zachowania.
Metoda została opracowana w latach 90. XX wieku w Nowym Jorku przez psychologa Sama Tsemberisa oraz organizację Pathways to Housing.
Model szybko okazał bardzo skuteczny i dziś jest wdrażany w wielu krajach świata, m.in. w Finlandii, Kanadzie, Stanach Zjednoczonych, Francji, Niemczech, Belgii, Danii.
Badania prowadzone w różnych krajach pokazują, że nawet 80% uczestników programów NM utrzymuje mieszkanie w długiej perspektywie/
Najważniejsze wartości metody Housing First
Model opiera się na kilku kluczowych zasadach:
• Mieszkanie jako prawo człowieka – dostęp do mieszkania nie jest uzależniony od abstynencji ani leczenia.
• Natychmiastowy dostęp do mieszkania – osoba otrzymuje mieszkanie w społeczności lokalnej bez przechodzenia przez system etapowy (schroniska, treningi mieszkaniowe).
• Rozdzielenie mieszkania od terapii – utrzymanie mieszkania nie jest uzależnione od uczestnictwa w leczeniu
• Podejście skoncentrowane na osobie – wsparcie dopasowane jest do potrzeb, celów i tempa danej osoby.
• Redukcja szkód (harm reduction) – praca nad zmianą odbywa się poprzez stopniowe ograniczanie ryzyka, a nie poprzez wymaganie natychmiastowej abstynencji.
• Integracja ze społecznością – mieszkania znajdują się w zwykłej tkance miejskiej, a nie w specjalnych ośrodkach.
• Wzmacnianie autonomii i wyboru – uczestnik ma realny wpływ na decyzje dotyczące swojego życia.
Dwa główne modele wsparcia w Housing First
W zależności od potrzeb osób korzystających z programu stosuje się dwa podstawowe modele pracy zespołów.
1. Zespół asertywnego leczenia środowiskowego (ACT)
Model ACT – Assertive Community Treatment jest przeznaczony dla osób z najbardziej złożonymi potrzebami, np. z poważnymi zaburzeniami psychicznymi i współwystępującymi uzależnieniami.
2. Intensywne zarządzanie przypadkiem (ICM)
Model ICM – Intensive Case Management stosowany jest wobec osób, które potrzebują wsparcia, ale są bardziej samodzielne w funkcjonowaniu.